Budh Singh ਬੁਧ ਸਿੰਘ
ਬੁਧ ਸਿੰਘ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਬਾਰੀ ਕਵੀ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਸੀਹਰਫੀਆਂ, ਬਾਰਾਂਮਾਹ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਿਕੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ ।
Punjabi Poetry Budh Singh
ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਬੁਧ ਸਿੰਘ
- ਅਲਫ ਅਸਾਂ ਵਲਿ ਆਵੀਂ ਜਾਨੀ
- ਅਲਫ਼ ਅਸੀਰ ਜੰਜ਼ੀਰ ਜ਼ੁਲਫ ਦਿਲ
- ਅਲਫ ਆਰਾਮ ਨ ਥੀਂਦਾ ਜਾਨੀ
- ਐਨ ਇਲਤ ਤੈਂਡੀ ਰਾਂਝਾ
- ਸੀਨ ਸਹੂਰ ਨ ਰਹਿਆ ਸੱਸੀ
- ਸੀਨ ਸਖੀ ਸੁਖ ਸੇਜੇ ਸੁੱਤੀ
- ਸੁਆਦ ਸਬੂਤ ਤਬੂਤ ਸੱਸੀ ਦਾ
- ਸੁਆਦ ਸਮਾਲ ਨ ਰਹੀਆ ਮੈਨੂੰ
- ਸੇ ਸਾਬਤ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ ਸ਼ੌਕ ਦੀ
- ਹਮਜਾ ਹੀਰ ਅਸੀਰ ਇਸ਼ਕ ਦੀ
- ਹੇ ਹੁਣ ਆਖ ਕਰਾਂ ਕੀ ਮਾਈ
- ਹੇ ਹੁਣ ਹੈਫ ਕੀਤੋਨੇ ਹੋਤਾਂ
- ਹੇ ਹੋਣ ਹਬੀਬ ਨਸੀਬ ਅਸਾਂ ਦੇ
- ਕਾਫ ਕਰਾਰ ਨ ਥੀਂਦਾ ਮਾਏ
- ਕਾਫ ਕੁਫਾਰ ਕਹਿਰ ਦੀ ਸਰਦੀ
- ਖੇ ਖੰਜਰ ਮਹਿਬੂਬ ਦੀਆਂ ਮਿਜ਼ਗਾਂ
- ਗਾਫ ਗੁਨਾਹ ਹੋਇਆ ਕੀ ਮੈਂਥੀ
- ਗੈਨ ਗੁਲਾਬ ਖੁਲ੍ਹੇ ਗੁਲ ਨਰਗਸ
- ਜੀਮ ਜੰਜ਼ੀਰੀ ਜ਼ੁਲਫ ਦਿਲ ਕੈਦੀ
- ਜੇ ਜਰਵਾਣਾ ਮਹਿਬੂਬ ਵੰਞੇਦਾ
- ਜੋਇ ਜ਼ਰਾ ਦਿਲ ਜ਼ਮਾਨਾ ਥੀਂਦੀ
- ਜ਼ਾਲ ਜਮਾਲ ਸਮੈਂ ਦਿਲਬਰ ਦੇ
- ਜ਼ੁਆਦ ਜਮਾਯਕ ਨਜ਼ਰ ਨਿਆਯਦ
- ਤੇ ਤਨ ਭਾਹਿ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਲੋਕੋ
- ਤੋਇ ਤਦਬੀਰ ਅਸੀਰ ਜੁਲਫ ਦਿਲ
- ਦਾਲ ਦਰੇੜ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਡਾਢੀ
- ਨੂੰਨ ਨਿਗ੍ਹਾ ਇਕ ਤੈਂਡੀ ਰਾਂਝਾ
- ਫੇ ਫਰਿਆਦ ਸੁਣੀ ਮੇਹੀਵਾਲਾ
- ਬਾਰਾਂਮਾਹ-ਹੀਰ
- ਬੇ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਰੇ ਸਾਈਆਂ
- ਮੀਮ ਮਿਕਰਾਂਜਦ ਮਿਯਰਮ ਕਹਿਕੈ
- ਯੇ ਯਕ ਰੰਗ ਹੋਈ ਸਾਂ ਰਾਂਝਾ
- ਰੇ ਰੌਸ਼ਨ ਰੁਖ ਦੇਖ ਮਹਿਬੂਬਾਂ
- ਲਾਮ ਲਹਾਂ ਸੋ ਵਖਤ ਨ ਮਾਏ
- ਵਾਉ ਵਬਾਲ ਸੱਸੀ ਸਿਰ ਜੋੜੀ