ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ : ਸ਼ਰਨਜੀਤ ਮਣਕੂ - Punjabi poetry : Sharanjit Manku

ਕੂੜਾਦਾਨ ਬਾਹਰ ਪਿਆ ਹੈ ਕੂੜਾਦਾਨ ਅੰਦਰ ਪਿਆ ਹੈ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਸਤ ਕੇ ਗਰੀਬ ਨੇ ਕੂੜਾਦਾਨ ਬਦਲ ਲਿਆ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਵਾਲੇ ਚੋਂ ਰੋਟੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਸਲਾ ਭੁੱਖ ਹੱਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀਆਂ ਉਹ ਗਰੀਬ ਨੇ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।

ਕਈ ਬੁੱਢੇ ਚਲੇ ਗਏ ਕਈਆਂ ਨੇ ਚਲੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਬੁੱਢਾ ਨਾਲਾ ਏਥੇਂ ਸੀ ਏਥੇ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਬੁੱਢਾ ਨਾਲਾ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਕੇ , ਕੁਰਲਾ ਕਰਵਾ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਊ-ਘਾਟ, ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਲਿਜਾਣਾ ਹੈ , ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਇਸ ਚੇ ਸੁਟਿਆ ਪੈਸਾ, ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਆਏਗਾ। ਇਹਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਵਰਲਡ -ਬੈਂਕ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਣਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕੂੜਾ-ਕਰਕਟ ਬੁੱਢੇ -ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਹੈ। ਕਾਰ-ਸੇਵਾ ਵਾਂਗ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ , ਜੇ ਸੁਲਤਾਨ ਪੁਰ ਲੋਧੀ ਦੀ ਬੇਈ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਬੁੱਢਾ ਨਾਲਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਦੋਹਾਂ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਪੈਰ ਪਾਇਆ ਸੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਫ਼ੁਰਮਾਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਗੰਧਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਚਲੋ ਪਿਤਾ -ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੀਏ ਬੁੱਢੇ ਨਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰੀਏ ਸ਼ੁਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੁਰਲਾ ਕਰੀਏ।