Punjabi Kavita
  

Charkha Nama Kalidas Gujranwalia

ਚਰਖਾ ਨਾਮਾ ਕਾਲੀਦਾਸ ਗੁਜਰਾਂਵਾਲੀਆ

ਚਰਖਾ ਨਾਮਾ

ਕਤ ਚਰਖਾ ਭਾਗੇ ਭਰੀਏ ਨੀ
ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਰ ਦੂਈ ਨੂੰ ਕਰੀਏ ਨੀ
ਜੇ ਜੀਂਵਦਿਆਂ ਚਾ ਮਰੀਏ ਨੀ
ਮੁੜ ਮਰਨਾ ਬਾਰੰਬਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਸਤਿਗੁਰ ਨੂੰ ਮਨੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਉਠ ਜਾਗ ਬੜਾ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਿਆ ਨੀ
ਤੂੰ ਹੱਥਾ ਹੱਥ ਨਾ ਫੜਿਆ ਨੀ
ਨਹੀਂ ਨਾਮ ਸਾਈਂ ਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਨੀ
ਬਿਨ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਪਾਰ ਉਤਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਦਾਜ ਬਨਾ ਲੈ ਸਾਰਾ ਨੀ
ਗਲ ਲਾਸੀ ਕੰਤ ਪਿਆਰਾ ਨੀ
ਜੋ ਰੂਪ ਰੇਖ ਤੋਂ ਨਿਆਰਾ ਨੀ
ਕੋਈ ਜਿਸਦਾ ਪਾਰਾਵਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਪਰੀਤ ਲਗਾਈ ਕੱਚੀ ਨੀ
ਮੈਂ ਘੋਲੀ ਮੇਰੀਏ ਬੱਚੀ ਨੀ
ਮੈਂ ਝੂਠੀ ਤੇ ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਨੀ
ਹੁਣ ਸੱਚਾ ਮਨੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਕਿਸੇ ਘੜਿਆ ਕਾਰੀਗਰ ਦਾ ਨੀ
ਪਯਾ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਅਨਹਦ ਕਰਦਾ ਨੀ
ਜਾਂ ਹਰਫ਼ ਹਕੀਕੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਨੀ
ਕੁਝ ਅਲਫ਼ ਅੱਗੇ ਦਰਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਚਰਖਾ ਅਜਬ ਰੰਗੀਲਾ ਨੀ
ਰੰਗ ਰੱਤਾ ਸਾਵਾ ਪੀਲਾ ਨੀ
ਕੋਈ ਸਬਜ ਸੋਸਨੀ ਨੀਲਾ ਨੀ
ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਸ਼ੁਮਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਨ੍ਹਿਉਂ ਨਾਲ ਪੀਆ ਦੇ ਰੱਖ ਕੁੜੇ
ਮਤ ਵੇਖੇਂ ਮੈਲੀ ਅੱਖ ਕੁੜੇ
ਕਰ ਦੇਈ ਲੱਖੋਂ ਕੱਖ ਕੁੜੇ
ਮੁੜ ਕੱਖੋਂ ਲੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਛੋਪੇ ਪਾਨੀ ਏਂ
ਸਦ ਕੁੜੀਆਂ ਚਰਖਾ ਡਾਨ੍ਹੀਏਂ
ਵਿੱਚ ਨੀਂਦਰ ਦੇ ਹੁੰਗਲਾਨੀ ਏਂ
ਸਿਰ ਤੇਰੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਚਰਖਾ ਬਣਿਆ ਚੰਨਨ ਦਾ
ਨਾ ਕਰੀਂ ਅਰਾਦਾ ਭੰਨਨ ਦਾ
ਕੁਝ ਕਰ ਲੈ ਕੰਨੀਂ ਬੰਨ੍ਹਨ ਦਾ
ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਮਿਲੇ ਹੁਦਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਵਿਚ ਚਰਖੇ ਪੰਜੇ ਤੱਤ ਕੁੜੇ
ਤੈਨੂੰ ਪੰਜੇ ਦੇਂਦੇ ਮੱਤ ਕੁੜੇ
ਪੰਜਾਂ ਦਾ ਪੈਰ ਨਾ ਘੱਤ ਕੁੜੇ
ਕਰ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਤ੍ਰਕਲਾ ਮਨ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਦਾ
ਤੇ ਬਾਇੜ ਨੱਕ ਮੂੰਹ ਨਾਸਾਂ ਦਾ
ਵਿਚ ਡੋਰਾ ਪਿਆ ਸਵਾਸਾਂ ਦਾ
ਜਿਸ ਫਿਰਨੇ ਬਾਝ ਵਿਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਚਰਖਾ ਬਨਿਆਂ ਤਨ ਦਾ ਨੀ
ਵਿਚ ਮਨਕਾ ਪਾਯਾ ਮਨ ਦਾ ਨੀ
ਭੌ ਲਖ ਚੌਰਾਸੀ ਬਨਦਾ ਨੀ
ਜੇ ਬਨਿਆ ਵਕਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਚਮੜੀ ਚੱਮੜੀ ਮਾਇਆ ਹੈ
ਜਿਸ ਸਾਰਾ ਜਗ ਭਰਮਾਇਆ ਹੈ
ਇਸ ਮਾਇਆ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ ਹੈ
ਕੌਣ ਇਸਦੇ ਤੋਂ ਬੇਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਚੜ੍ਹ ਡੋਲੀ ਜੇ ਮਨ ਡੋਲੀਗਾ
ਨਾ ਕੰਤ ਪਿਆਰਾ ਬੋਲੀਗਾ
ਧਰ ਜਦੋਂ ਤਰਾਜ਼ੂ ਤੋਲੀਗਾ
ਮੁੜ ਕੱਖਾਂ ਜਿੰਨਾਂ ਭਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਜਦ ਆਸਨ ਚਾਰ ਕਹਾਰ ਕੁੜੇ
ਤਦ ਰੋਸੇਂ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਕੁੜੇ
ਸਭ ਕੱਢਨ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਕੁੜੇ
ਕੋਈ ਇਹ ਤੇਰਾ ਘਰ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਛੱਡ ਦੇਸਨ ਲਾਡ ਲਡਿੱਕੀ ਦਾ
ਨਾ ਦੇਸਨ ਆਟਾ ਟਿੱਕੀ ਦਾ
ਜੇ ਪਕੜ ਲੈਂ ਲੜ ਇੱਕੀ ਦਾ
ਮੁੜ ਦੂਜਾ ਕਰੇ ਖ਼ਵਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੇਰੇ ਚਰਖੇ ਨੂੰ ਘੁਨ ਲੱਗਾ ਨੀ
ਰੰਗ ਹੋਇਆ ਸਾਵਾ ਬੱਗਾ ਨੀ
ਸੜ ਜਾਈ ਚੁੱਨੀ ਝੱਗਾ ਨੀ
ਤੂੰ ਅੱਗਾ ਲਿਆ ਸਵਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਨਾ ਖ਼ੁਦੀ ਤਕੱਬਰ ਟੈਂ ਗਈ
ਮਰ ਗਈ ਨਾ ਵਿਚੋਂ ਮੈਂ ਗਈ
ਰੁੜ੍ਹ ਸੋਹਨੀ ਵਾਂਗਰ ਨੈਂ ਗਈ
ਫੜ ਕਿਸੇ ਲੰਘਾਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਨਾ ਕੱਤੀ ਹਥਲੀ ਪੂਣੀ ਨੀ
ਸੜ ਜਾਏ ਤੇਰੀ ਕੂਣੀ ਨੀ
ਤੈਨੂੰ ਹਿਰਸ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਦੂਣੀ ਨੀ
ਚਿਤ ਛਡਦਾ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਪੀਨੀ ਖਾਨੀ ਏਂ
ਵਿਚ ਹੌਮਾ ਅਗਨ ਖਪਾਨੀ ਏਂ
ਸਭ ਔਤਰ ਕਰਦੀ ਜਾਨੀ ਏਂ
ਤੈਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਨਾਮ ਅਧਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਨਾ ਗੁਰੂ ਨਾ ਰਹਿਸੀ ਚੇਲਾ ਨੀ
ਜਗ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਨੀ
ਚਲ ਜਾਸੀ ਭੌਰ ਅਕੇਲਾ ਨੀ
ਤੂੰ ਲੱਮੀ ਖੇਡ ਖਲਾਰ ਨੀ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਗਹਿਨਾ ਕਪੜਾ ਪਾਨੀ ਏਂ
ਸਭ ਹਾਰ ਸੰਗਾਰ ਲਗਾਨੀ ਏਂ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੇਜ ਵਛਾਨੀ ਏਂ
ਪਰ ਕੰਤਾ ਕਰਦਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਜੇਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭੁੱਖੀ ਨੰਗੀ ਹੈ
ਪਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਰੰਗ ਰੰਗੀ ਹੈ
ਉਹ ਸਭਸੇ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ
ਘਰ ਉਸਦੇ ਨਿੰਦ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ਭੈੜੀ ਆਦਤ ਨੀ
ਕਰ ਅੱਠੇ ਪਹਿਰ ਅਬਾਦਤ ਨੀ
ਸਭ ਅੱਗੇ ਭਰਨ ਸ਼ਹਾਦਤ ਨੀ
ਕੋਈ ਐਸੀ ਨੇਕੋ ਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਜਦ ਗੁਜ਼ਰਨਗੇ ਦਿਨ ਅੱਠ ਕੁੜੇ
ਭਜ ਪੈਸੀ ਚਰਖੇ ਲੱਠ ਕੁੜੇ
ਤੂੰ ਨਾ ਕਰ ਐਡਾ ਹੱਠ ਕੁੜੇ
ਮੁੜ ਘੜਨਾ ਉਸਤਾਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੈਨੂੰ ਫੂਕਨ ਦੱਬਨ ਸਾੜਨਗੇ
ਜਾਂ ਚੁਕ ਚਿਖਾ ਤੇ ਚਾੜ੍ਹਨਗੇ
ਜਾਂ ਸ਼ੇਰ ਬਘੇਲੇ ਪਾੜਨਗੇ
ਕੋਈ ਏਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇਤਬਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਸ ਦਮ ਦਾ ਕੀ ਭਰੋਸਾ ਨੀ
ਸਭ ਝੂਠੀ ਪੋਸ਼ਾ ਪੋਸ਼ਾ ਨੀ
ਕੁਝ ਕਰ ਅੱਗੇ ਦਾ ਤੋਸ਼ਾ ਨੀ
ਕੋਈ ਅੱਗੇ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਸੋ ਸਭ ਸੇ ਤੋਂ ਵਡ ਭਾਗਨ ਨੀ
ਜਿਸ ਪਗੜੀ ਦਸਤ ਬ੍ਰਾਗਨ ਨੀ
ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੋਵਨ ਜਾਗਨ ਨੀ
ਉਸ ਜੈਸੀ ਕੋ ਹੁਸ਼ਯਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਇਕ ਨਾ ਛੁੱਥਾ ਗੋੜ੍ਹਾ ਨੀ
ਹੁਨ ਸ਼ਾਮ ਪਈ ਦਿਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਨੀ
ਕਰ ਬੈਠਾ ਸ਼ਾਮ ਅਜੋੜਾ ਨੀ
ਤੇਰਾ ਸਾਬਤ ਕੌਲ ਕਰਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਸੜ ਜਾਣੀ ਕੜੀਆਂ ਕੰਙਨ ਨੀ
ਇਹ ਚੂੜੇ ਤੇ ਛਨਕੰਙਨ ਨੀ
ਨਾ ਚੜ੍ਹੀ ਪਰੇਮ ਦੀ ਰੰਙਨ ਨੀ
ਦਿਲ ਤੈਨੂੰ ਭੋਰਾ ਆਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਨਾ ਜਾਤੋਈ ਰੱਬ ਠੀਕ ਕੁੜੇ
ਜੋ ਸ਼ਾਹ ਰਗ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕ ਕੁੜੇ
ਇਹ ਨੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਬਰੀਕ ਕੁੜੇ
ਤੂੰ ਸਮਝੇਂ ਇਸਦੀ ਤਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਜਦ ਮੌਤ ਸਿਰੇ ਤੇ ਆਈ ਨੀ
ਸਭ ਭੁੱਲ ਗਈ ਚਤੁਰਾਈ ਨੀ
ਤੈਨੂੰ ਰੋਸਨ ਭੈਨਾਂ ਭਾਈ ਨੀ
ਤੂੰ ਦੇਨਾ ਫੇਰ ਦੀਦਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੈਨੂੰ ਕੱਤਣ ਦਾ ਨਹੀਂ ਕਾਇਦਾ ਨੀ
ਚਰਖੇ ਦੀ ਰਮਜ਼ ਅਲੈਹਦਾ ਨੀ
ਗਈ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਬੇਫ਼ਾਇਦਾ ਨੀ
ਤੂੰ ਵਾਦਾ ਅਪਨਾ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਤੂੰ ਅਮਲ ਨਾ ਕੀਤੇ ਚੰਗੇ ਨੀ
ਦਿਲ ਪਾਪਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸੰਗੇ ਨੀ
ਸ਼ਾਹ ਲੇਖਾ ਜਦ ਕਦ ਮੰਗੇ ਨੀ
ਨਿਕਲਨਗੇ ਪੈਸੇ ਚਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਜਦ ਕਰਸਨ ਮਾਪੇ ਕਾਜ ਕੁੜੇ
ਜੰਗਲ ਦਾ ਦੇਸਨ ਰਾਜ ਕੁੜੇ
ਇਕ ਚੋਲੀ ਚੁੱਨੀ ਦਾਜ ਕੁੜੇ
ਤੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਦਮ ਮਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਕਿਉਂ ਕਰਨੀਏਂ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ
ਕਦ ਤਕ ਰਹੇ ਹਯਾਤੀ ਤੇਰੀ
ਸਾਢੇ ਤ੍ਰੈ ਹੱਥ ਜ਼ਿਮੀਂ ਬਤੇਰੀ
ਤੂੰ ਐਡੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਸੂਹੇ ਸਬਜ਼ ਦੁਪੱਟੇ ਨੀ
ਰਲ ਜਾਸਨ ਇਕ ਦਿਨ ਘੱਟੇ ਨੀ
ਇਸ ਖ਼ੁਦੀ ਕਈ ਘਰ ਪੱਟੇ ਨੀ
ਤੂੰ ਐਡਾ ਕਰ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਜਦ ਵਿਸ਼ਨ ਸਹੰਸ੍ਰ ਨਾਮ ਹੋਇਆ
ਘਟ ਘਟ ਮੇਂ ਰਾਮੋ ਰਾਮ ਹੋਇਆ
ਜੇਹਿ ਸਿਮਰੇ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ਹੋਇਆ
ਉਸ ਕਾਮ ਬਿਨਾ ਕੁਛ ਕਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ

ਨਿਤ ਆਖੇ ਕਾਲੀ ਦਾਸ ਕੁੜੇ
ਤੂੰ ਰਹੋ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਕੁੜੇ
ਤੇਰੇ ਜਾਨ ਸੁਖੱਲੇ ਸਾਸ ਕੁੜੇ
ਬਿਨ ਸਾਹਿਬ ਬਖ਼ਸ਼ਨਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਕਤ ਚਰਖਾ ਹਿੱਮਤ ਹਾਰ ਨਹੀਂ
ਦਿਲਬਰ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਿਸਾਰ ਨਹੀਂ