Charan Singh Safri / چرن سنگھ سفری

Charan Singh Safri (April 5, 1918 – January 5, 2006) was born to mother Indi and father S. Labh Singh in the historic village Bodal, Dasuya. He worked as a clerk at Sri Darbar Sahib, Amritsar, where he met master poet Baldev Chandra Beqal (nephew of Lala Dhani Ram Chatrik), from whom he learned the art of writing devotional poetry. He also served in the Indian Army before soon moving to the Education Department. He is often referred to as the king of devotional/religious poetry. His notable works include: Jiwan Safar, Ishq Di Bijli, Meera Bai, Tarian Di Sidh, Panja Garan Ne Pahar Vich Laya, Navween Pita Jad Qatl Gah 'Ch Aaye, Tegh Di Dhar Ate Nach O Khalsa, Sikhi Diyan Watan, Lahu Diyan Latan, Amrit Bhaje Bol, Guru Ravidass Mahma, Ravidass Rashman, Jiwan Baba Harnam Singh, and Takle De Val Kadh Le.

چرن سنگھ سفری (5 اپریل 1918 - 5 جنوری 2006) دا جنم ماتا اندی دی ککھوں پتا س. لابھ سنگھ دے گھر دسوہا دے اتہاسک پنڈ بودل وکھے ہویا ۔ اوہناں نے سری دربار صاحب امرتسر وچ کلرک دی نوکری کیتی، جتھے اوہناں دی ملاقات استاد شاعر بلدیو چندر بیقل (لالا دھنی رام چاترک دے بھانجے) نال ہوئی، جنہاں توں آپ نے دھارمک گیت لکھن دی مہارت حاصل کیتی ۔ اوہ بھارتی فوج وچ وی رہے پر چھیتی ہی سکھیا وبھاگ وچ آ گئے ۔ اوہناں نوں دھارمک گیتاں دا بادشاہ وی کیہا جاندا ہے ۔ اوہناں دیاں رچناواں ہن : جیون سفر، عشقَ دی بجلی، میرا بائی، تاریاں دی سیدھ، پنجہ گراں نے پہاڑ وچ لایا، نوویں پتا جد قتل گاہ 'چ آئے، تیغ دی دھار اتے نچّ او خالصہ، سکھی دیاں واٹاں، لہو دیاں لاٹاں، امرت بھجے بول، گورو رویداس مہما، رویداس رشماں، جیون بابا ہرنام سنگھ اتے تکلے دے ول کڈھ لے ۔