Bhagat Surdas Ji ਭਗਤ ਸੂਰਦਾਸ ਜੀ
ਭਗਤ ਸੂਰਦਾਸ ਜੀ ਪੰਦਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਤ, ਕਵੀ ਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ । ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਜਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਓਤਪ੍ਰੋਤ ਹਨ । ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਵੱਲਭਾਚਾਰੀਆ ਜੀ ਦੇ ਅੱਠ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਠਾਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਟ-ਛਾਪ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਸੰਤ ਸੂਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀਆਂ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੂਰ ਸਾਗਰ, ਸੂਰ ਸਾਰਾਵਲੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਯ-ਲਹਿਰੀ ਹਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹਿੰਦੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਉਪਬੋਲੀ ਬ੍ਰਜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ।
Poetry of Bhagat Surdas Ji in Punjabi
ਪਦ ਭਗਤ ਸੂਰਦਾਸ ਜੀ
- ਊਧੋ ਹਮ ਲਾਯਕ ਸਿਖ ਦੀਜੈ
- ਊਧੋ ਕਰਮਨ ਕੀ ਗਤਿ ਨਯਾਰੀ
- ਊਧੋ ਮਨ ਨ ਭਏ ਦਸ ਬੀਸ
- ਊਧੋ ਮਨ ਮਾਨੇ ਕੀ ਬਾਤ
- ਊਧੋ, ਮੋਹਿੰ ਬ੍ਰਜ ਬਿਸਰਤ ਨਾਹੀਂ
- ਅਬ ਕੈ ਮਾਧਵ ਮੋਹਿੰ ਉਧਾਰਿ
- ਅਬ ਯਾ ਤਨੁਹਿੰ ਰਾਖਿ ਕਹਾ ਕੀਜੈ
- ਅੰਖੀਯਾਂ ਹਰੀ-ਦਰਸ਼ਨ ਕੀ ਪਯਾਸੀ
- ਕਹਾਂ ਲੌਂ ਕਹੀਏ ਬ੍ਰਜ ਕੀ ਬਾਤ
- ਕਹੀਯੌ ਜਸੁਮਤੀ ਕੀ ਆਸੀਸ
- ਕਹੀਯੌ, ਨੰਦ ਕਠੋਰ ਭਯੇ
- ਚਰਨ ਕਮਲ ਬੰਦੌ ਹਰਿਰਾਈ
- ਜੋਗ ਠਗੌਰੀ ਬ੍ਰਜ ਨ ਬਿਕੈਹੈ
- ਤਜੌ ਮਨ, ਹਰਿ ਬਿਮੁਖਨਿ ਕੌ ਸੰਗ
- ਨਿਸਿਦਿਨ ਬਰਸਤ ਨੈਨ ਹਮਾਰੇ
- ਨੈਨ ਭਯੇ ਬੋਹਿਤ ਕੇ ਕਾਗ
- ਮਧੂਕਰ ਸਯਾਮ ਹਮਾਰੇ ਚੋਰ
- ਮੈਯਾ ਕਬਹੁੰ ਬੜ੍ਹੈਗੀ ਚੋਟੀ
- ਮੈਯਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮਾਖਨ ਖਾਯੋ
- ਮੈਯਾ ਮੋਹਿੰ ਦਾਊ ਬਹੁਤ ਖਿਝਾਯੋ
- ਮੈਯਾ ਰੀ ਮੈਂ ਚਾਂਦ ਲਹੌਂਗੌ