Anant Prakash Udasin ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਦਾਸੀਨ
ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਦਾਸੀਨ ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਹੋਏ ਹਨ ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਦਾਸੀ ਪੰਥ ਨਾਲ ਸੀ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਹਿਣੀ ਬਹਿਣੀ ਬੜੀ ਸਾਦਾ ਸੀ ।ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਜਤ ਕਰਦੇ ਸਨ ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸੂਫ਼ੀ ਕਵਿਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੈ ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਉਦਾਸੀਨ
- ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਾਇਕ ਨ ਥੇ
- ਅਜ ਅਸਾਂ ਤੇ ਸਾਈਂ ਤੁੱਠਾ
- ਅਜਬ ਬਹਾਰ ਦਿਖਾਈ ਸੱਜਨਾ
- ਅਲਫ਼ੋਂ ਬੇ ਨ ਹੋ ਡਿਠੋਈ
- ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਨੇ ਫੂਕ ਮੁਆਤਾ
- ਸਈਆਂ ਪੁੱਛਣ ਹਾਲਤ ਤੇਰੀ
- ਸੁਤੀ ਸੁਤੀ ਨੂੰ ਚਾ ਜਗਾਇਆ ਈ
- ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਨਾ ਰੱਜਾਂ ਤੇਰੀ
- ਸ਼ਾਹ ਰਗ ਤੇ ਨਜ਼ੀਕ ਬਤੈਨਾ ਏਂ
- ਸ਼ਾਦੀ ਗ਼ਮੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਹੀ
- ਕੁਨ ਫ਼ਯਕੂਨੋ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੋ ਈ ਕੋਈ
- ਕੁਨ ਫ਼ਯਕੂਨੋ ਕੁਨ ਕੀਤੋ ਈ ਆਪੇ
- ਚਾਰੋਂ ਤਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਸਾਈਂ
- ਜਦ ਦੀ ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਦੇਖੀ
- ਜ਼ਾਹਿਰ ਬਾਤਨੇ ਤੂੰਹਾਂ ਦਿਸੇਂ
- ਤੁਧ ਡਿਠੇ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਡਿੱਠਾ
- ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਰਿਹਾ ਸੀ
- ਤੂੰ ਹੈਂ ਇਸ਼ਕ ਤੇ ਆਸ਼ਕ ਤੂੰਹਾਂ
- ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਈਂ
- ਤੇਰੇ ਅਮਲ ਦੀਆਂ ਰਖ ਉਡੀਕਾਂ
- ਦਿਲ ਹੁਜਰੇ ਵਿੱਚ ਝਾਕੀ ਦੇ ਕੇ
- ਨ ਤੂੰ ਮਿਲਨਾ ਏਂ ਵੇਦ ਕੁਰਾਨੀ
- ਨਾਲ ਝਝੂਣੈ ਚਾ ਜਗਾਇਆ ਈ
- ਪੱਟੀ ਪ੍ਰੇਮ ਪੜ੍ਹਾਈ ਐਸੀ
- ਬੀਚ ਜ਼ਬਾਨ ਜ਼ਬਾਨ ਭੀ ਤੂੰਹਾਂ
- ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਆਇਓ<
- ਬੇਦਰਦਾ ਨਹਿ ਦਰਦ ਵੰਡੇਦਾ
- ਮਿਸਲ ਮੰਜੀਠੀ ਰੰਗਤ ਮਿਲਿਓਂ
- ਮੈਂ ਰੋਵਾਂ ਤਾਂ ਨਾਲੇ ਰੋਂਦਾ
- ਰੋਂਦੀ ਰੋਂਦੀ ਨੂੰ ਚੁਪ ਕਰਾ ਕੇ