سید شاہ مراد — Syed Shah Murad

سید شاہ مراد (18ویں صدی عیسوی) اپنے سمیں دے اگھے فقیر شاعر سن۔ آپ نیتر-ہین سن تے 'حافظ مراد' کرکے وی پرسدھ سن۔ آپ سلطان نورنگ شاہ دے خلیفہ سن۔ آپ دا مزار ڈیرہ اسمٰعیل خان (پاکستان) لاگے، لوندا چنڈ پنڈ وچ ہے۔ اوہناں دی رچنا وچ 1. ابیات مراد، 2. چرسا مراد، 3. نور نامہ، 4. توباناما، 5. بارانماہ، اتے 6. فٹکل کافیاں ہن۔ آپ دی بولی تے شیلی اتے شاہ حسین دا پربھاو ہے۔ آپ بابا وجید وانگ ربّ-پرتی بے باک وی ہن۔

Syed Shah Murad (18th Century) was a prominent Sufi mystic and poet of his time. Visually impaired, he was also widely known as 'Hafiz Murad'. A disciple and caliph of Sultan Nourang Shah, his shrine is located in the village of Lunda Chand, near Dera Ismail Khan in Pakistan. His notable literary works include 1. Abyat-e-Murad, 2. Charsa Murad, 3. Noor Nama, 4. Toba Nama, 5. Baramah, and 6. Miscellaneous Kafis. His poetic language and style reflect a distinct influence of Shah Hussain, and like Baba Wajid, his expression of devotion is remarkably bold and candid.