Arshad Manzoor   ਅਰਸ਼ਦ ਮਨਜ਼ੂਰ

ਅਰਸ਼ਦ ਮਨਜ਼ੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਹਨ। ਉਹ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵੀ ਧਨੀ ਹਨ। ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਕਬੂਲ ਨੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੈਨਵਸ ਉਤੇ ਬੜੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਬਿਖੇਰਦੇ ਨੇ। ਉਨ੍ਹਾ ਦਾ ਜਨਮ 1960 ਵਿੱਚ ਫੈਜ਼ਲਾਬਾਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੁਸੈਨ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਫਿਰ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਸਾਂਗਲਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਅਰਸ਼ਦ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਕਲਮ, ਬਰੱਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਯਾਨੀ ਆਪ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਮੀ ਸੂਫੀਆਨਾ ਸ਼ਾਇਰ ਤੇ ਚਿਤਰਕਾਰ ਰਹੇ। ਆਪ ਨੇ ਕੈਲੇਗਰਾਫ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਹਾਰਤ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਘਰ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰਾਨਾ ਤੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਹੌਲ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਇਰੀ ਤੇ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਆਪ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਬਣ ਗਏ। ਅਰਸ਼ਦ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਗਜ਼ਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੱਥੀਂ ਬਣਾਏ ਚਿਤਰ ਵੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਚਿਤਰ ਤੇ ਹਰ ਰੰਗ ਆਪਣੀ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਰਾਹਵਾਂ' ਛਪ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾ ਦੀ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੇ ਲਹਿੰਦੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਇੱਕੋ ਜਿੰਨੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਹੋਰ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕਾਂ 'ਚਾਨਣ ਦੀ ਛੱਲ' ਤੇ 'ਮੁਹੱਬਤ ਕਰੀਏ' ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਨਮੁਖ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।

- ਪ੍ਰਭਜੋਤ ਕੌਰ ਜੋਤ ਮੋਹਾਲੀ (ਪੰਜਾਬ) ਭਾਰਤ

ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰੀ : ਅਰਸ਼ਦ ਮਨਜ਼ੂਰ

Punjabi Poetry : Arshad Manzoor

ਮਾਂ ਬੋਲੀ

ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿੱਟੀ

ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਰਹਿ ਗਈ

ਕਰ ਇਕਰਾਰ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰੀਏ

ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਸੰਭਾਲ ਰੱਖੀ ਏ

ਅਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੱਸਿਆ ਆਪੇ

ਖ਼ਤ ਵੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ

ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਹਵਾਵਾਂ ਰਹੀਆਂ

ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇਗੀ

ਦੇ ਕੇ ਟੁਰ ਗਏ ਯਾਰ ਜੁਦਾਈਆਂ

ਗ਼ਮ ਦੀ ਆਰੀ, ਇੱਕ ਤਮਾਸ਼ਾ

ਜਿਹਦੇ ਬਾਝੋਂ ਬਚਦਾ ਨਈਂ

ਭੋਰਾ ਭੋਰਾ ਮਰਦੇ ਪਏ ਆਂ

ਸੱਪਣੀ ਵਰਗੀ ਤੋਰ ਦੇ ਵਿੱਚ

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ ਸਾਰਾ ਮੌਸਮ