Agha Nisaar ਆਗ਼ਾ ਨਿਸਾਰ

1. ਪੈਰ ਜਦੋਂ ਦੇ ਚੰਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਨੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ

ਪੈਰ ਜਦੋਂ ਦੇ ਚੰਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਨੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ।
ਉੱਥੇ ਵਧ ਗਏ ਨੇ ਅੰਦੇਸ਼ੇ ਨਿੱਤ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਦੇ ।

ਮੈਂ ਕੀ ਜਾਣਾ ਕੌਣ ਗਿਆ ਤੇ ਕੌਣ ਆਇਆ ਏ ਘਰ,
ਮੈਂ ਤੇ ਤਾਰੇ ਗਿਣਦਾ ਰਹਿਣਾ ਬਸ ਅਸਮਾਨਾਂ ਦੇ ।

ਨਿਤ ਨਵੇਂ ਬਹੁਤਾਨ ਨੂੰ ਜਰਨਾ ਕਿਸਮਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸੇ ਕਰ ਲਏ ਭੁੱਲ ਕੇ ਵੀ ਅਣਜਾਨਾਂ ਦੇ ।

ਨਫ਼ਸਾ-ਨਫ਼ਸੀ ਦੁਨੀਆ ਉੱਤੇ ਐਨੀ ਵਧ ਗਈ ਏ,
ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਥਾਂ ਥਾਂ ਸੌਦੇ ਮੈਂ ਈਮਾਨਾਂ ਦੇ ।

ਆਪਣੇ ਜਜ਼ਬੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਗਿਰਵੀ ਗ਼ਰਜ਼ਾਂ ਕੋਲ,
ਭਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚੁਕਦੇ ਯਾਰੋ ਉਹ ਅਹਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ।

ਆ ਜਾਂਦਾ ਏ ਵੇਲਾ ਜਦ ਵੀ ਆਪਣੀ ਆਈ ਤੇ,
ਰੇਜ਼ਾ-ਰੇਜ਼ਾ ਕਰਦਾ ਪਲ ਵਿਚ ਮਾਨ ਚਟਾਨਾਂ ਦੇ ।

ਫੜੀਆਂ ਹੋਵਣ ਜੇ ਕਰ 'ਆਗ਼ਾ' ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ,
ਤੀਰ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ ਫੇਰ ਕਮਾਨਾਂ ਦੇ ।

2. ਰਾਤ ਦਿਨੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਟੋਲ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ

ਰਾਤ ਦਿਨੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਟੋਲ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।
ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਮੋਤੀ ਰੋਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

ਆਪਣੇ ਸੱਭੇ ਸੁਖ ਮੈਂ ਲਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਂ,
ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸੁੱਖ ਟਟੋਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਤੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਵਾਂ ਅੱਖੀਆਂ ਦੀ,
ਦਿਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੂਹੇ ਖੋਲ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹਿਣ ਦਾ ਬਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਏ,
ਕਿਉਂ ਨਾ ਫੇਰ ਹਿਆਤੀ ਰੋਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

ਤੂੰ ਹੋਵੇਂ ਤੇ ਯਾਦ ਰਹਵੇ ਨਾ ਆਪਣਾ ਆਪ,
ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਡੋਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

ਲੋਕ ਤੇ ਆਪਣੀ ਖ਼ਾਤਰ ਟੋਲ੍ਹਣ ਆਪਣਾ ਆਪ,
ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਟਟੋਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

ਬੋਲਣ ਦੀ ਫਿਰ ਜਾਚ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਰਹਵੇ,
'ਆਗ਼ਾ' ਮੰਦਾ ਬੋਲ ਜੇ ਬੋਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ।

3. ਖ਼ਾਹਸ਼ਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿਚ

ਖ਼ਾਹਸ਼ਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿਚ ।
ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਵਫ਼ਾ ਇਨਸਾਨ ਵਿਚ ।

ਦੋ ਕਦਮ ਦਾ ਫ਼ਾਸਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤਵੀਲ,
ਹੌਸਲਾ ਹੋਵੇ ਨਾ ਜੇ ਇਨਸਾਨ ਵਿਚ ।

ਆਰਜ਼ੂ ਦਾ ਹਰ ਸਫ਼ੀਨਾ ਡੁਬ ਗਿਆ,
ਨਾਉਮੀਦੀ ਦੇ ਚੜ੍ਹੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿਚ ।

ਮੈਂ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਵਾਂ ਉਹਦੀ ਜੁਸਤਜੂ,
ਤੇਰੇ ਭਾਣੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਅਮਕਾਨ ਵਿਚ ।

ਖ਼ੌਫ਼ ਖਾਂਦਾ ਆਪ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਤੋਂ,
ਅਕਲ ਹੁੰਦੀ ਜੇ ਕਦੇ ਹੈਵਾਨ ਵਿਚ ।

ਫਿਰ ਰਿਆਇਆ ਕਿਉਂ ਮੁਖ਼ਾਲਿਫ਼ ਹੋ ਗਈ,
ਜੇ ਬੁਰਾਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੁਲਤਾਨ ਵਿਚ ।

ਜਦ ਕਸ਼ਿਸ਼ 'ਆਗ਼ਾ' ਵਿਖਾਈ ਕੁਫ਼ਰ ਨੇ,
ਤਾਜ਼ਗੀ ਆਈ ਮੇਰੇ ਈਮਾਨ ਵਿਚ ।

4. ਸ਼ਾਮ ਢਲੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੀਨਾ ਠਾਰੇ ਰਾਤ

ਸ਼ਾਮ ਢਲੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੀਨਾ ਠਾਰੇ ਰਾਤ ।
ਚੰਨ ਨੂੰ ਵੇਖੇ ਨਾਲੇ ਵੇਖੇ ਤਾਰੇ ਰਾਤ ।

ਮਿੱਠੀ ਨੀਂਦਰ ਸੌਂਦੇ ਲੋਕੀ ਬਿਸਤਰ ਤੇ,
ਸਾਡੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਕੇ ਪੈਰ ਪਸਾਰੇ ਰਾਤ ।

ਟੁਰਦੀ ਟੁਰਦੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੀ ਏ ਆਪ ਜਦੋਂ,
ਸੂਰਜ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕ ਕੇ ਥਕਨ ਉਤਾਰੇ ਰਾਤ ।

ਲੋਕੀ ਸ਼ਿਕਵਾ ਕਰਦੇ ਨਿੱਕੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦਾ,
ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਣ ਪਲ ਵੀ ਭਾਰੇ ਭਾਰੇ ਰਾਤ ।

ਦਿਲ ਤੇ ਜਰਦਾ ਤਾਅਨੇ ਸਭਨਾਂ ਸੱਧਰਾਂ ਦੇ,
ਤਾਰੇ ਗਿਣ ਗਿਣ ਕੱਟਦੇ ਨੈਣ ਵਿਚਾਰੇ ਰਾਤ ।

ਕਰਦੇ ਨੇ ਇਤਬਾਰ ਕਿਸੇ ਦਾ 'ਆਗ਼ਾ' ਜੋ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਰਸਾ ਤਰਸਾ ਕੇ ਮਾਰੇ ਰਾਤ ।

5. ਸੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਦਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ

ਸੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਦਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਫਿਰ ਇਕ ਵਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।

ਆਪਣੇ ਮਗਰੋਂ ਆਵਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ,
ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਹਮਵਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।

ਬੰਦਿਆਂ ਤੇ ਇਤਬਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਏ,
ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਇਤਬਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।

ਮਰ ਵੀ ਜਾਵਾਂ ਤੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਯਾਦ ਕਰੇ,
ਉਹ ਅਣਹੋਣੀ ਕਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।

ਜਿੰਦੜੀ ਨੂੰ ਤੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ ਲਿਆ,
ਮੌਤ ਦਾ ਹੁਣ ਦੀਦਾਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।

ਅੱਖਾਂ ਜੀਹਦੀ ਸੂਰਤ ਵੀ ਨਾ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੁਣ,
'ਆਗ਼ਾ' ਉਹਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ ।

6. ਜਦ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਹਵਾਂ

ਜਦ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਹਵਾਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਂਘਾਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।

ਇਕ ਵੀ ਸ਼ਾਖ਼ ਦਾ ਪੱਤਾ ਹੋਇਆ ਪੀਲਾ ਤੇ,
ਖ਼ੌਫ਼ਜਦਾ ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖ਼ਾਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।

ਤੇਰੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਵਿਚ ਵਫ਼ਾ ਏ ਜਦ ਤੀਕਰ,
ਮੇਰੀਆਂ ਸੱਭੇ ਸੱਧਰਾਂ ਹਰੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।

ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤੇ ਟੁਟ ਜਾਵੇਗਾ ਸੁਫ਼ਨਾ, ਪਰ ਸੋਚਾਂ
ਵਿਚ ਤਨਹਾਈਆਂ ਡੁੱਬੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।

ਬਹਿ ਜਾਣਾ ਏ ਰਾਹੀਆਂ ਥੱਕ ਕੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ,
ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੇ ਵਲ ਸੜਕਾਂ ਤੁਰੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।

'ਆਗ਼ਾ' ਕਿਸਰਾਂ ਸਾਫ਼ ਤੂੰ ਚਿਹਰੇ ਦੇਖੇਂਗਾ,
ਜੇ ਕਰ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਿੱਜੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ ।

7. ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਏ ਤਨਹਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ

ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਏ ਤਨਹਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।
ਮੈਂ ਇਹ ਵਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।

ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਥ ਨਿਭਾਉਣਾ ਜੇ ਰੁਸਵਾਈ ਏ,
ਮੇਰੇ ਜੋਗੀ ਇਹ ਰੁਸ਼ਵਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।

ਧੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜੋ ਜ਼ਿਹਨਾਂ ਦੀ ਤਲਖ਼ੀ ਨੂੰ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਲਾਹ ਸਫ਼ਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।

ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ ਇਹਦੀ ਇਕ ਦਿਨ ਨੇਰ੍ਹੇ ਵਿਚ,
ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਕੁਝ ਰੁਸ਼ਨਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਅਸਾਡੀ ਲਿਖਣੀ ਏ,
ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਾਨਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।

ਓੜਕ ਏਸੇ ਮਿੱਟੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣਾ ਏ,
ਏਸ ਮਿਟੀ ਨਾਲ ਤੇ ਅਸ਼ਨਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।

ਟੁਟ ਨਹੀਂ ਸਕਣਾ ਗੋਲ ਕਤਾਰਾ ਵੇਲੇ ਦਾ,
'ਆਗ਼ਾ ਜੀ' ਇਹ ਜ਼ੋਰ ਅਜ਼ਮਾਈ ਰਹਿਣ ਦਿਓ ।