Yashu Jaan
ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

Punjabi Kavita
  

ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ (੯ ਫਰਵਰੀ ੧੯੯੪-) ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹਨ । ਉਹ ਜਲੰਧਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਚੱਕ ਸਾਹਬੂ ਸ਼ਹਿਰ ਅੱਪਰੇ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੈ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਰਣਜੀਤ ਰਾਮ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਜਸਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਜੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ । ਗੀਤ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ਼ਾਂ ਲਿਖ਼ਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ । ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਖੋਜ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ।ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਧਰਮ ਪਤਨੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਮਰਿਦੁਲਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ।


ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ

ਮਕਸਦ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਮੌਤ ਦਾ ਨਹੀਂ
ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ
ਪੁਲਵਾਮਾ ਹਮਲਾ
ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਦੀ ਵੀ ਹੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਪੈਸੇ ਦੇ ਹੱਥ-ਪੈਰ
ਬੰਦਾ
ਸ਼ਾਤਿਰ ਇਨਸਾਨ
ਹੱਕ ਕਦੋਂ ਦੇ ਉਡੀਕਦੇ
ਭੀਮ ਰਾਓ ਵਾਂਗ
ਹਕੀਕਤ
ਰੱਬ ਦਾ ਘਰ
ਆਜ਼ਾਦ ਭਾਰਤ
ਸੰਵਿਧਾਨ
ਚੋਚਲੇ
ਕਾਹਲੀ
ਸੂਫੀ ਕਲਾਮ
ਬਾਜ਼ਾਰੂ ਦਾਅ
ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਦੋ
ਤੋਹਫ਼ਾ
ਘਰ ਤੁਰ ਜਾਣਾ
ਬਾਬਾ
ਕੋਈ-ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ
ਝੰਡੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ
ਵਾਪਿਸ ਆਏਂਗਾ
ਜਵਾਨੀ
ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁਨੱਖੀ ਨਾਰ
ਨਜ਼ਰ
ਸਾਡਾ ਬਣਕੇ ਰਹਿ
ਸਿਰੇ ਦਾ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹਾਂ
ਖ਼ੂੰਖ਼ਾਰ
ਗੈਰਾਂ ਪਿੱਛੇ
ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਗਨਾਂ ਦੇ
ਪਰਛਾਵੇਂ ਸਾਥ ਨਾ ਦਿੰਦੇ
ਬੰਦਾ ਬੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੂੜੀ ਹੈ
ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਸੂਰਮਾ
ਸਰਹੱਦੀ ਤਾਰਾਂ
ਮੇਰੇ ਬਾਪੂ ਵਰਗਾ ਬੰਦਾ
ਯਾਰ
ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦਾ ਇੰਨਸਾਨ
ਨੇਤਾ

ਰਮਨੀਤ ਮਰਿਦੁਲ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਰਹਿਮਤ ਦੇ ਭੁੱਖੇ
ਬਾਵਾ ਸਾਹਿਬ ਸੰਘਰਸ਼
ਇਸ਼ਕ ਅੱਜ ਦਾ
ਇਸ਼ਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ
ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ
ਇੰਨਾ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ
ਸੱਤਾ
ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ
ਸਮਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇਰੀ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲਾ
ਸਰਹੱਦ
ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ
ਕਾਸ਼ ਕਿਤੇ
ਕਿੰਨੇ ਰੱਬ
ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਗੱਲ ਸੋਚ ਸਮਝਕੇ ਕਰੀਂ
ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਬਾਣੀ
ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ
ਜੱਜ
ਦਰਿੰਦਗੀ
ਪਿਆਰ
ਬਚਪਨ
ਬੰਦਿਆ ਕੀ ਦੱਸ ਤੇਰੇ ਪੱਲੇ
ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ
ਬੇਕਦਰਾ
ਮੱਤ ਅਤੇ ਮੌਤ
ਮਲੰਗ
ਯਾਦ ਕਰਕੇ
ਯੁੱਧ ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ
ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ
ਕਿਉਂ ਲੋਕੀ ਆਪਣੀ ਜਾਣ ਸੁਰੱਖਿਆ ਭੁੱਲ ਯਾਰਾ

ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਵਿਅੰਗ ਝੂਠ ਉੱਤੇ
ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਰਗੇ ਨਹੀਂ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਆਸੇ-ਪਾਸੇ
ਅਲੱਗ ਦੁਨੀਆਂ
ਇੱਕ ਹੈ ਕਾਗਜ਼ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ
ਇਤਿਹਾਸ ਫ਼ਰੋਲਕੇ
ਇੱਦਾਂ ਦੱਸ ਕੌਣ ਕਰਦੈ
ਸੱਜਣਾਂ
ਸ਼ਰੀਫੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਸਾਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਨੀ
ਕਦਰ
ਕਵਾਲੀ : - ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਉੱਠ-ਉੱਠ ਰੋਇਆ ਕਰੇਂਗਾ
ਕਵਿਤਾ ਕੀ ਹੈ
ਖੌਫ਼
ਗ਼ਰੀਬ
ਘਮੰਡੀ ਪੇੜ
ਛੋਟੀ ਉਮਰ 'ਚ
ਜੇ ਨਾ ਜੱਗ ਤੇ ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ
ਜੇਕਰ ਆਖਾਂ ਖ਼ੁਦਾਹ ਨੂੰ ਮੈਂ
ਨਾਮਦਾਨ ਦਾ ਭੇਦ
ਪਹਿਚਾਣ
ਪਰਛਾਵੇਂ ਪਿੱਛੇ
ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਸਾਫਟਵੇਅਰ
ਮਸਤ
ਮੱਛਰਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ
ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ
ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ
ਯਾਰ
ਰੰਗ-ਢੰਗ
ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ ਮਸ਼ਹੂਰ

ਲਘੂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਖ਼ੁਆਬ
ਧੋਖ਼ਾ
ਬੀਤਿਆ ਕੱਲ੍ਹ
ਮੇਰੀ ਸਿੱਖੀ
ਮਾਂ
ਰੱਬ
ਮੌਤ
ਜ਼ੁਬਾਨ
ਨੇਤਾ
ਸੁਰੱਖਿਆ
ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ
ਦਿੱਲੀ
ਸ਼ੱਕ ਅਤੇ ਵਹਿਮ
ਕਾਸ਼ !
ਅਜੀਬ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਸਬਰ
ਪਿਆਰ
ਧੀਆਂ
ਭੁੱਖਾ ਪਿਆਸਾ
ਰਿਸ਼ਤੇ
ਕੋਰਟ ਕਚਹਿਰੀ ਹੈ ਧੱਕੇ
ਚਿਹਰੇ
ਗਿੰਨੀ ਬੁੱਕ
ਵੰਡ
ਸਹਾਰੇ ਦੀ ਲੋੜ
ਕਤਲਗ਼ਾਹ
ਰੂਹ
ਕਾਲ਼ਾ, ਗੋਰਾ ਰੰਗ
ਕਾਵਿਆ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨੂੰ
ਹਸਪਤਾਲ਼

ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਅੱਜ ਦੇ ਬਾਬਲ ਅਤੇ ਚਿੜੀਆਂ
ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲ਼ੀ ਨੇ
ਆਪ ਬੀਤੀ ਘਟਨਾ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਘਰਵਾਲ਼ੀ
ਇੰਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਿਆ ਨਾ ਕਰ
ਸਾਲਗਿਰਾਹ
ਕਣਕਾਂ ਦੇ ਢੋਲ
ਚੰਗਾ ਮੈਂ ਕਰਵਾਇਆ ਵਿਆਹ
ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ
ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ
ਪਤੀ ਸ਼ਰਾਬੀ
ਪਤੀ- ਪਤਨੀ ਦੇ ਝਗੜੇ
ਪਿਆਰ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਹੈ
ਬੱਚਿਆਂ ਅੱਗੇ ਨਾ ਲੜੋ

ਸੱਚ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਉੱਡਦੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ
ਆਪਣਾ ਹੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈ
ਅਸੀਂ ਵੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਲਏ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸ਼ਰੇਆਮ ਬੰਨ੍ਹਕੇ
ਇੱਕ ਗੱਲ
ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ
ਸਕੂਲਾਂ ਵਾਲੀ ਵਰਦੀ
ਸੰਵਿਧਾਨ ਰਚੇਤਾ
ਸੜੀ ਹੋਈ ਲਾਸ਼
ਸਾਨੂੰ ਰੋ ਲੈਣ ਦੇ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਵਜੂਦ
ਸੋਚ ਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ
ਹੁਸਨ
ਕਲਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ ਪੱਕਾ ਹੈ
ਕੱਲ੍ਹੇ - ਕੱਲ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸਵਾਦ
ਕਾਲ਼ੀ ਰਾਤ ਦਾ ਹਨ੍ਹੇਰਾ
ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ ਸੁਣਕੇ
ਚੋਰਾਂ ਦੀ ਸੱਤਾ
ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ
ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ
ਡਰ
ਤੰਗ ਆ ਜੱਟਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ
ਤੁਰ ਅੱਗ ਰਹੀ ਹੈ
ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੂਰ ਬਣਾਕੇ
ਤੁਹਾਡਿਆਂ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮੁੰਡਮਾਲਾ
ਨਗਾਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸੱਚ
ਦੀਦ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਹੱਕ ਸੀ ਸਾਡਾ
ਨੇਤਾ ਘਰ ਆਏ ਨੇ
ਪਾਸ਼ ਦੀ ਆਤਮਾਂ
ਪੁਲਸ ਪੰਜਾਬ ਦੀ
ਬਹੁਤ ਫ਼ਰਕ ਹੈ
ਬਾਜਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ
ਭਿਆਨਕ ਮੌਤ
ਮਾਯੂਸੀ ਦੇ ਮਾਹੌਲ਼ ਨੂੰ
ਬਾਂਦਰ ਦਾ ਖੇਲ੍ਹ
ਮੁਲਕ ਤਰੱਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰ ਨਾ ਠਹਿਰਾਇਓ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ
ਮੇਰੀ ਲਾਸ਼ ਤੋਂ ਗ਼ੁਜ਼ਰਕੇ
ਮੇਰੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ
ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ
ਮੌਤ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ
ਰੱਬ ਮੂਕ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਦੇਖ ਰਿਹਾ
ਰਾਮ-ਰਾਮ ਹੀ ਕਹਿਣਾ
ਲਕਸ਼ ਦੀ ਤਲਾਸ਼
ਲੋਕੀ ਆਖਣ ਕਰਾਮਾਤ ਹੈ
ਬਲ਼ਦੇ ਗੀਤ
ਵੇਦ, ਕੁਰਾਨ, ਪੜ੍ਹ ਭਗਵਤ ਗੀਤਾ

ਪਰਦਾ ਫ਼ਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਯਸ਼ੂ ਜਾਨ

ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਣਾ
ਅਕਲ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਪਰਦੇ
ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਪੱਟੀ ਉਸਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਸਹੀ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਗੁਰ ਸਿੱਖ ਹਾਂ
ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਜਦੀ
ਹੁਣ ਹੈ ਦੌਰ ਮੋਬਾਈਲਾਂ ਵਾਲਾ
ਕਿੰਨਿਆਂ ਨੇ ਬਣ 'ਪਾਸ਼' ਜਾਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ - ਪੂਜਦੇ
ਭੱਜਣਾ ਪਊਗਾ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਜੱਗ ਉੱਤੋਂ
ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਐਲਾਨ ਜਾਰੀ ਨੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਹਿਆ ਨਾਂ ਕੀਤੀ
ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਦੇਖ ਕਹੇਂ ਠੱਗੀ ਮਾਰੀ ਆ
ਸਿਖ਼ਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਤੇਰੀ ਗ਼ਲੀ 'ਚ
ਅੱਜ ਦਿਮਾਗ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਨੇ
ਕਿਉਂ ਇੱਕ ਮਾਸੂਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ
ਸ਼ਾਇਰ ਅੱਜ ਹੋਇਆ ਬੇ - ਕਾਬੂ ਹੈ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਭੜਕਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸੁਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੰਮੀ ਮੇਰਾ ਮੋਬਾਈਲ ਚਾਰਜ ਹੋਇਆ ਏ ਕਿ ਨਹੀਂ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ
ਮੈਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ
ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਸੁਣਾਵਾਂ ਦਿਲ ਦਾ ਹਾਲ
ਮੈਂਨੂੰ ਰੱਬਾ ਇਸ਼ਕ ਲਗਾਦੇ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ
ਰਾਵਣ ਦਾ ਅਸਲ ਸੱਚ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਅੱਤ ਚੁੱਕ ਲਈ
ਵੱਸਦਾ ਏਂ ਤੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ
ਅੱਠ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੋਟਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਕੇ ਪੰਜ ਵੋਟਾਂ
 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com