Professor Karam Haidri — پروفیسر کرم حیدری

1. فرق دلاں وچّ، ایسے پائے

فرق دلاں وچّ، ایسے پائے، کوڑیاں سجناں، جھوٹھیاں ریتاں۔
ہولی ہولی اکھیؤں اہلے، ہوئیاں پیار دیاں سبھ ریتاں۔

راہ نہ ملّ کھلوندا کوئی، ویری ہور نہ ہندا کوئی،
ہر راہی دے، اگے آون، اپنیاں سوچاں، اپنیاں ریتاں۔

سوہنے مکھڑے پاؤن بھلیکھے، ایہناں نال نہ کریئے لیکھے،
میں ایہہ گلّ سمجھاواں دل نوں، دل بھیڑا پر منے وی تاں۔

کچے متر، بن کے سکے، دھوکھے دین ہمیشہ پکے،
کانگاں دے وچکار ڈبوون، کدی نہ لاون توڑ پریتاں۔

جہڑے باغ بغیچیاں والے، اوہناں دے وی رنگ نرالے،
پھلاں نوں گل لا-لا چمن، مالیاں کولے کرن کریتاں۔

میں پیا تکاں، سمجھ نہ سکاں، حساں یا دکھاں نوں روواں،
جہڑے آپ نے بھٹکے ہوئے، ہوراں نوں پئے کرن نصیحتاں۔

بہہتیاں واعظاں، کرنے والے، اکو گلّ سمجھاؤن 'کرم' نوں،
دل جے اجڑے رہے تاں کیویں، ہونگیاں آباد پریتاں۔

(کانگ = ہڑ، واعظ = دھارمک تقریر)

2. سن سن ویر-حسد دیاں گلاں

سن سن ویر-حسد دیاں گلاں، پیار توں دل پرتانا کی؟
دیوا بن کے بلنا ایں تاں، پھوکاں توں گھبرانا کی۔۔

دل بھیڑا اے ازلی پاگل، پاگل نوں سمجھانا کی؟
اک کھیڑے توں پگن خاطر، روز دا کھیڑا پاؤنا کی؟

دکھ سبھ ذریعے 'سی' نہ کریئے، ہس ہس جیویئی ہس ہس مریئے،
پیار وہار بنا کے اپنا، رونا کی کرلانا کی۔۔

سرگھی ویلے، وا جو جھلی، لے گئی اس دی، خاک اڈا کے،
جان دی بازی لا کے اپنی، کھٹّ کے گیا پروانا کی۔۔

تن دیاں تنیاں، اکھر بنیاں، من دیاں سدھراں رمزاں،
ہن اسیں آپ کہانی ہوئے، لکھیئے ہور افسانہ کی۔۔

دلبر نال وچھوڑے پا کے، بیٹھے ہاں حیران 'کرم'
ٹٹے دل نہ، جڑدے مڑکے، کریئے آن بہانہ کی۔۔

(حسد = جلن، ایرکھا، ازلی = مڈھ توں)

3. کسے نہ بوہا آ کھڑکاؤنا

کسے نہ بوہا آ کھڑکاؤنا، کہڑا میرا دردی۔
ایویں بہہ کنسوآں لیناں، کنڈی لاکے گھر دی۔۔

اک اک کر کے ڈبدے جاندے، آساں والے تارے،
دیکھاں خورے تھمدی ہووے، لمی رات ہجر دی۔۔

اس بستی وچّ ڈیرے لا لئے، دکھاں درداں پیڑاں،
جتھے اگے گولدی پئی سی، یاد کسے دلبر دی۔۔

جیہدے اگے لپّ بہائیے، اوہو بک بک رووے،
ساون دی گھٹ ایہہ اکھ میری، کتھے جا کے ورھدی۔۔

چنگی رہِ گئی چھالاں لا کے سوچاں وچّ نہ ڈبی،
عشقَ جھناں دیاں چھلاں اتے، سوہنی لگدی تردی۔۔

کجھ اپنے کجھ اوہنے دتے، 'تے کجھ دنیاں دندی،
جان نمانی 'حیدر' جی دی دکھڑے جاندی جردی۔۔