Punjabi Kavita
Seemab Akbarabadi
 Punjabi Kavita
Punjabi Kavita
  

ਸੀਮਾਬ ਅਕਬਰਾਬਾਦੀ

ਸੀਮਾਬ ਅਕਬਰਾਬਾਦੀ (੫ ਜੂਨ ੧੮੮੨-੩੧ ਜਨਵਰੀ ੧੯੫੧) ਦਾ ਜਨਮ ਆਗਰੇ ਵਿਚ ਮੁਹੰਮਦ ਹੁਸੈਨ ਸਦੀਕੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਖ਼ੁਦ ਉਰਦੂ ਦੇ ਇਕ ਉੱਘੇ ਕਵੀ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ੧੯੨੩ ਵਿਚ ਕਸਰ-ਉਲ-ਅਦਾਬ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸੰਸਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਾਸਿਕ ਪੱਤਰ 'ਪੈਮਾਨਾ' ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ੧੯੨੯ ਵਿਚ ਸਪਤਾਹਿਕ 'ਤਾਜ' ਅਤੇ ੧੯੩੦ ਵਿਚ ਮਾਸਿਕ ਰਸਾਲਾ 'ਸ਼ਾਇਰ' ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨੇਸਤਾਨ, ਇਲਹਾਮ-ਏ-ਮੰਜ਼ੂਮ, ਕਾਰ-ਏ-ਇਮਰੋਜ਼, ਕਲੀਮ-ਏ-ਅਜਮ, ਦਸਤੂਰ-ਉਲ-ਇਸਲਾਹ, ਸਾਜ਼-ਓ-ਆਹੰਗ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਗੀਤਾ, ਆਲਮ ਆਸ਼ੂਲ, ਸਦਰਾਹ ਅਲਮੰਤਾਹ, ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਇਨਕਲਾਬ, ਲੋਹ-ਏ-ਮਹਫ਼ੂਜ਼, ਵਹੀ-ਏ-ਮੰਜ਼ੂਮ ।

ਸ਼ਾਇਰੀ ਸੀਮਾਬ ਅਕਬਰਾਬਾਦੀ

ਉਨਕੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮੇਂ ਜਾਨ ਦੂੰ, ਮੇਰੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ
ਉੱਮੀਦ-ਏ-ਅਮਨ ਕਯਾ ਹੋ ਯਾਰਾਨ-ਏ-ਗੁਲਿਸਤਾਂ ਸੇ
ਅਸ਼ਆਰ
ਅਬ ਕਯਾ ਛੁਪਾ ਸਕੇਗੀ ਉਰਯਾਨੀਯਾਂ-ਹਵਿਸ ਕੀ
ਅਬ ਕਯਾ ਬਤਾਊਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਿਲਨੇ ਸੇ ਕਯਾ ਮਿਲਾ
ਐਸੇ ਭੀ ਹਮਨੇ ਦੇਖੇ ਹੈਂ ਦੁਨੀਯਾ ਮੇਂ ਇਨਕਲਾਬ
ਸ਼ਬ-ਏ-ਗ਼ਮ ਐ ਮੇਰੇ ਅੱਲਾਹ ਬਸਰ ਭੀ ਹੋਗੀ
ਸ਼ਾਯਰ-ਏ-ਇਮਰੋਜ਼
ਹਿੰਦੋਸਤਾਨੀ ਮਾਂ ਕਾ ਪੈਗ਼ਾਮ
ਕਯਾ ਜਾਨੇ ਯਹ ਰਹਗੀਰ ਹੈ, ਰਹਬਰ ਹੈ ਕਿ ਰਹਜ਼ਨ
ਕੁਛ ਹਾਥ ਉਠਾਕੇ ਮਾਂਗ ਨ ਕੁਛ ਹਾਥ ਉਠਾਕੇ ਦੇਖ
ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਤੀ ਨ ਯੂੰ ਖ਼ਾਕ-ਏ-ਸ਼ਮਾ-ਓ-ਪਰਵਾਨਾ
ਖ਼ੁਦਾ ਔਰ ਨਾਖ਼ੁਦਾ ਮਿਲਕਰ ਡੁਬੋ ਦੇਂ ਯਹ ਤੋ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ
ਖ਼ੁਦਾ ਸੇ ਹਸ਼ਰ ਮੇਂ ਕਾਫ਼ਿਰ ! ਤੇਰੀ ਫ਼ਰਿਯਾਦ ਕਯਾ ਕਰਤੇ
ਖ਼ੁਦਾ ਸੇ ਮਿਲ ਗਯਾ ਹੈ ਹੁਸਨ-ਏ-ਕਾਫ਼ਿਰ
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੂੰ ਮੁੱਦਤ ਸੇ ਨਾਲੇ ਹੈਂ ਨ ਆਹੇਂ ਹੈਂ
ਗੁਨਾਹੋਂ ਪਰ ਵਹੀ ਇਨਸਾਨ ਕੋ ਮਜਬੂਰ ਕਰਤੀ ਹੈ
ਗੁਮ ਕਰ ਦੀਯਾ ਇਨਸਾਂ ਕੋ ਯਹਾਂ ਲਾਕੇ ਕਿਸੀ ਨੇ
ਗ਼ਫ਼ਲਤ ਮੇਂ ਸੋਨੇਵਾਲੋਂ ਕੀ ਮੈਂ ਨੀਂਦ ਉੜਾਨੇ ਆਯਾ ਹੂੰ
ਗ਼ਮ ਮੁਝੇ ਹਸਰਤ ਮੁਝੇ ਵਹਸ਼ਤ ਮੁਝੇ ਸੌਦਾ ਮੁਝੇ
ਗ਼ੱਦਾਰ-ਏ-ਕੌਮ ਔਰ ਵਤਨ
ਗ਼ਾਫ਼ਿਲ ਕੁਛ ਔਰ ਕਰ ਦੀਯਾ ਸ਼ਮਯ-ਏ-ਮਜ਼ਾਰ ਨੇ
ਚਮਕ ਜੁਗਨੂ ਕੀ ਬਰਕ-ਏ-ਅਮਾਂ ਮਾਲੂਮ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਜਬ ਤਵੱਜਹ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਜੰਗੀ ਤਰਾਨਾ
ਜੰਨਤ ਜੋ ਮਿਲੇ ਲਾਕੇ ਮੈਖ਼ਾਨੇ ਮੇਂ ਰਖ ਦੇਨਾ
ਜਿਤਨੇ ਸਿਤਮ ਕੀਯੇ ਥੇ ਕਿਸੀ ਨੇ ਅਤਾਬ ਮੇਂ
ਜੋ ਜ਼ੌਕੇ-ਇਸ਼ਕ ਦੁਨੀਯਾ ਮੇਂ ਨ ਹਿੰਮਤ-ਆਜ਼ਮਾ ਹੋਤਾ
ਜ਼ਬਾਂਬੰਦੀ ਸੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ, ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹੋ, ਲੇਕਿਨ ਯਹ ਸੁਨ ਰੱਖੋ
ਤੂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਮੇਂ ਅਪਨੇ ਯਹ ਮੇਰਾ ਹਾਲ ਤੋ ਦੇਖ
ਦਿਲ ਕੀ ਬਿਸਾਤ ਕਯਾ ਥੀ
ਨ ਹੋ ਗਰ ਆਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ
ਨ ਫ਼ਰਮਾਓ, 'ਨਹੀਂ ਹੈ ਆਦਮੀ ਮੇਂ ਤਾਬੇ-ਨੱਜ਼ਾਰਾ
ਨਸੀਮ-ਏ-ਸੁਬਹ ਗੁਲਸ਼ਨ ਮੇਂ ਗੁਲੋਂ ਸੇ ਖੇਲਤੀ ਹੋਗੀ
ਨਾਮਾ ਗਯਾ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਨਾਮਾਬਰ ਗਯਾ
ਪਰਿਸਤਾਰ-ਏ-ਮੁਹੱਬਤ ਕੀ ਮੁਹੱਬਤ ਹੀ ਸ਼ਰੀਅਤ ਹੈ
ਬਕਦਰ-ਏ-ਸ਼ੌਕ ਇਕਰਾਰ-ਏ-ਵਫ਼ਾ ਕਯਾ
ਮਸਤ ਕਰ ਕੇ ਨਿਗਾਹ-ਏ-ਹੋਸ਼ਰੁਬਾ ਨੇ ਮੁਝਕੋ
ਮਜ਼ਦੂਰ
ਮਦਾਰ-ਏ-ਹਰ ਅਮਲ-ਏ-ਨੇਕ-ਓ-ਬਦ ਹੈ ਨੀਯਤ ਪਰ
ਮੁਹੱਬਤ ਹੀ ਫ਼ਨਾ ਕੇ ਬਾਦ ਭੀ ਬਰਰੂਯੇਕਾਰ ਆਈ
ਮੁਝਸੇ ਮਿਲਨੇ ਕੇ ਵੁਹ ਕਰਤਾ ਥਾ ਬਹਾਨੇ ਕਿਤਨੇ
ਮੈਂ ਅਪਨੇ ਹਾਲ ਸੇ ਖੁਦ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹੂੰ
ਮੈਂ ਸੁਪੁਰਦ-ਏ-ਖੁਦਫ਼ਰਾਮੋਸ਼ੀ ਹੂੰ ਤੂ ਮਹਵ-ਏ-ਖ਼ੁਦੀ
ਯੂੰ ਉਠਾ ਕਰਤੀ ਹੈ ਸਾਵਨ ਕੀ ਘਟਾ
ਯੇ ਕਯਾ ਜਾਨੇ ਮੇਂ ਜਾਨਾ ਹੈ
ਰਹੇਗਾ ਮੁਬਤਲਾ-ਏ-ਕਸ਼-ਮ-ਕਸ਼ ਇਨਸਾਂ ਯਹਾਂ ਕਬ ਤਕ
ਲਫ਼ਜ਼ੋਂ ਕੇ ਪਰਿਸਤਾਰ ਖ਼ਬਰ ਹੀ ਤੁਝੇ ਕਯਾ ਹੈ
ਵਤਨ
ਵੁਹ ਭੀ ਅਤਾ-ਏ-ਦੋਸਤ ਹੈ
 
 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com