Pal Singh Arif
ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼

Punjabi Kavita
  

Pal Singh Arif

Pal Singh Arif (1873-1958) was born in the village of Paddhari, now in Amritsar district of the Punjab. He was a mystic and poet. He learnt to read and write Punjabi from the village granthi and Urdu from a Muslim He started writing poetry quite early in his youth. He was fond of the company of holy men, Hindu, Sikh and Muslim. Pal Singh Arif was the author of over three dozen works. In 1949 he published a collection of all his poems in a 1250 page volume entitled ‘Arif Prakash’.


ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼

ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਆਰਿਫ਼ (੧੮੭੩-੧੯੫੮) ਦਾ ਜਨਮ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਪੱਢਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ।ਉਹ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਕਵੀ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਲਿਖਣਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਕੋਲੋਂ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਇਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੱਜਣ ਕੋਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ।ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਪੈਰ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਰਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੇਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸੀ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਦਰਜ਼ਨ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ । ੧੯੪੯ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ੧੨੫੦ ਸਫਿਆਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 'ਆਰਿਫ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼' ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ।

Punjabi Poetry Pal Singh Arif

Aashiq Har Haal Diwane Ni
Bin Dithian Nain Tarasde Ni
Ishke Andar Bahut Khuari
Kahu Ki Palle Lai Javenga
Ki Dil Da Bhet Sunawan Main
Maran Bhala Hai Buri Judaai
Tain Par Meri Jaan Fida
Yeh Jagat Musfir Khana Hai