Dr Harbhajan Singh
ਡਾ. ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ
 Punjabi Kavita
Punjabi Kavita
  

ਡਾ. ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ

ਡਾ. ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ (੧੮ ਅਗਸਤ ੧੯੨੦ - ੨੧ ਅਕਤੂਬਰ ੨੦੦੨) ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ, ਆਲੋਚਕ, ਸਾਂਸਕ੍ਰਿਤਕ ਟੀਕਾਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਲਮਡਿੰਗ, ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਦੇਈ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਗੰਡਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ । ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ ਕਾਰਣ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਆਉਣਾ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਵਾਲਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਕਾਨ ਖਰੀਦੇ । ਉਹ ਅਜੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਸੀ ਨੇ ਕੀਤੀ । ਉਹ ਇਛਰਾ, ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ । ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਬਿਨਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਡਿਗਰੀਆਂ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੀ ਐਚ ਡੀ ਥੀਸੀਸ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਕਵਿਤਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ;ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ: ਲਾਸਾਂ, ਤਾਰ ਤੁਪਕਾ, ਅਧਰੈਣੀ, ਨਾ ਧੁੱਪੇ ਨਾ ਛਾਵੇਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਸੜਕ ਦੇ ਸਫ਼ੇ ਉੱਤੇ, ਰਿਗਬਾਣੀ, ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਤੇਰੇ ਬੋਲ, ਟੁੱਕੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੱਥਾ ਦੀਵੇ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਕਾਵਿ ਯਾਤਰਾ, ਚੌਥੇ ਦੀ ਉਡੀਕ, ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ, ਨਿੱਕ ਸੁੱਕ, ਅਲਫ਼ ਦੁਪਹਿਰ, ਰੇਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜਹਾਰਾ; ਵਾਰਤਕ: ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰ (ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ),ਪਿਆਰ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਮੇਰੀ ਪਸੰਦ, ਧੁੱਪੇ ਬਲਦਾ ਦੀਵਾ, ਚੋਲਾ ਟਾਕੀਆਂ ਵਾਲਾ (ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ); ਆਲੋਚਨਾ: ਇੱਕ ਖ਼ਤ ਤੇਰੇ ਨਾਂ, ਸਾਹਿੱਤ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਮੁੱਲ ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ, ਅਧਿਐਨ ਤੇ ਅਧਿਆਪਨ, ਰਚਨਾ-ਸੰਰਚਨਾ, ਰੂਪਕੀ, ਪਾਰਗਾਮੀ, ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ (ਰਚਨਾ-ਵਿਰਚਨਾ) ।

ਡਾ. ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ

ਉਹਲੇ ਉਹਲੇ
ਉੱਗੀ ਉੱਗੀ ਨੀ ਪਾਰ ਲਵੀ ਲਵੀ ਧੁੱਪ
ਓਸ ਗਲੀ ’ਚੋਂ ਲੰਘ ਫ਼ਕੀਰਾ
ਅਸਾਂ ਤਾਂ ਰਹਿਣਾ ਪਿੰਜਰੇ
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਜਿੰਦੀਏ ਦੋ ਮਿੱਟੀਆਂ ਹਾਂ
ਅੱਖੀਆਂ 'ਚ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾ
ਇਕ ਸੂਰਜ ਬਦਨਾਮੀ ਦਾ
ਈਸ਼ਵਰ – ਅਹਿਮਦ ਸਲੀਮ
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਹਰ ਕਰੇ
ਸੜਕ ਦੇ ਸਫ਼ੇ ਉੱਤੇ
ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਆਏ ਫੁਰਮਾਨ
ਸਾਡੇ ਵਿਹੜੇ ਆ ਮਾਹੀਆ
ਸੌਂ ਜਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ
ਕਿੱਥੇ ਗਈਆਂ ਭੈਣਾਂ
ਕੀ ਲੈਣਾ ਏਂ ?
ਕੁਝ ਕਹੀਏ
ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗਾ
ਖੂਹਾਂ ਦੀ ਗੁਫ਼ਤਗੂ
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦਮ 'ਚ ਦਮ ਬਾਕੀ ਰਹੇਗਾ
ਝਨਾਂ
ਤੂੰ ਤੁਰਿਓਂ ਸੂਰਜ ਅਸਤਿਆ
ਤੇਰੀ ਗਲੀ ਵਣਜਾਰੇ ਆਏ
ਤੇਰੇ ਹਜ਼ੂਰ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਦਾਸਤਾਨ
ਦੁਬਾਰਾ ਆਵਾਂ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ
ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਦੀਵਾ ਅੰਦਰ ਬਲਦਾ
ਨੀ ਸਈਓ ! ਸੂਰਜ ਕੌਣ ਬੁਝਾਏ
ਨੈਣ ਤਾਂ ਵਿੰਹਦੇ
ਪਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪਰਬਤ ਬੇਬਸੀ ਦਾ
ਫੌਜਾਂ ਕੌਣ ਦੇਸ ਤੋਂ ਆਈਆਂ
ਬਦੀਆਂ ਬਦਨਾਮੀਆਂ ਥਾਣੀਂ
ਬੋਲ ਸੱਜਨ ਤੇਰੇ ਮਿਠੜੇ ਮਿਠੜੇ
ਮਨ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਏ
ਮਰਦਾਨਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ
ਮਾਏ ਨੀ ਕਿ ਅੰਬਰਾਂ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਏ
ਮਾਂ
ਮਾਂ ਹੋਈ ਮਤਰੇਈ
ਮਿੱਟੀ ਕਹੇ ਘੁਮਾਰ ਨੂੰ
ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ
ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੁਖਿਆਰੀ
ਮੈਂ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗਦਾ ਖ਼ੈਰ
ਰਾਹ ਵਿਚ ਆਈ ਰਾਤ ਚਾਨਣੀ
ਰਾਤੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ
ਰਾਮਾ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ ਫੁਲਕਾਰੀ
ਵੇ ਮੈਂ ਭਰੀ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਪੌਣ

Dr. Harbhajan Singh Punjabi Poetry

Akkhian Ch Akkhian Nu Pa
Asaan Taan Rehna Pinjre
Aseen Taan Jindiye Do Mittian Haan
Badian Badnamian Thani
Bol Sajan Tere Mitthre
Dharti De Hethan
Dubara Aanwan
Faujan Kaun Des Ton Aaian
Ik Suraj Badnami Da
Ishwar-Ahmed Saleem
Jadon Tak Dam Ch Dam Baki Rahega
Jhana
Khuhan Di Gufatgu
Ki Laina Ein ?
Kitthe Gaian Bhaina
Koi Nahin Dasega
Kujh Kahiye
Maan
Maan Hoi Matrei
Main Dharti Dukhiari
Main Rahan Di Mangda Khair
Man Pardesi Hoye
Mardana Bolda Hai
Maye Ni Ki Ambaran Ch Rehan Waliye
Mera Bachpan
Mere Geet Nu Kehna
Mitti Kahe Ghumar Nu
Nain Taan Vinhde
Nikka Jiha Diva Andar Balda
Ni Sahio Suraj Kaun Bujhaye
Os Gali Chon Langh Faqira
Paraan Nu Bannh Ke Parbat
Raatin Tarian De Naal
Rah Vich Aai Raat Chanani
Rama Nahin Mukdi Phulkari
Saade Vihre Aa Mahia
Sahib De Aaye Pharmaan
Sarak De Safe Utte
Satgur Mehar Kare
Saun Ja Mere Malka
Tere Hazoor Meri Hazari Di Dastan
Teri Gali Vanjare Aaye
Toon Turion Suraj Astia
Uggi Uggi Ni Paar
Uhle Uhle
Ve Main Bhari Sugandhian Paun
 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com