Aliya Bukhari Hala
ਆਲੀਆ ਬੁਖ਼ਾਰੀ ਹਾਲਾ
 Punjabi Kavita
Punjabi Kavita
  

Punjabi Ghazlan Aliya Bukhari Hala

ਪੰਜਾਬੀ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਆਲੀਆ ਬੁਖ਼ਾਰੀ ਹਾਲਾ

1. ਜੀਵਨ ਸਹਿਰਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੱਭਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ

ਜੀਵਨ ਸਹਿਰਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੱਭਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ।
ਔਖਾ ਪੰਧ ਹਿਆਤੀ ਦਾ 'ਤੇ, ਨਾਲ ਨਾ ਆਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ।

ਬੇਸ਼ਕ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਬੰਜਰ ਖੇਤੀ ਵਰਗੀ ਏ,
ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਬੂਟਾ, ਨਾ ਸੀ ਲਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ।

ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਦੋ ਬੋਲ ਤੇ ਇਕ ਨਿੰਮਾਂ ਜਿਹਾ ਹਾਸਾ ਉਲਫ਼ਤ ਦਾ,
ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਹੀਂ ਸਰਮਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ।

ਗ਼ੈਰਾਂ ਨੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਵੀ ਅਪਣਾਇਤ ਵੀ,
ਸੱਜਨਾਂ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤੇ ਸਾਡਾ, ਪਿਆਰ ਨਾ ਪਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ।

ਜਦ ਤੋਂ 'ਲਫ਼ਜ਼' ਮੁਹੱਬਤ ਮੇਰੀ ਸਮਝ 'ਚ ਆਇਆ ਏ 'ਹਾਲਾ',
ਲਗਦਾ ਈ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਹੁਣ ਸ਼ਖ਼ਸ ਪਰਾਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ।

2. ਮਿਰੇ ਹਾਲ ਤੇ ਇੰਜ ਸੀ ਯਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ

ਮਿਰੇ ਹਾਲ ਤੇ ਇੰਜ ਸੀ ਯਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ।
ਜਿਉਂ ਚਿੜੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤੇ ਗੰਵਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ।

ਖਿਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕੈਦੀ ਨੇ ਇੰਜ ਉਮਰ ਕੱਟੀ,
ਕਿ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਤੱਕਿਆ ਬਹਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ।

ਮੈਂ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਸੀ ਲੀਤਾ,
ਤੇ ਤਕਦੀਰ ਹੈਸੀ ਮੱਕਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ।

ਕਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੌਤ ਦੀ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿੱਚ,
ਤੂੰ ਤੱਕਿਆ ਈ ਹੋਸੀ ਬੀਮਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ।

ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ 'ਹਾਲਾ' ਟੁਰੀ ਏਂ,
ਲੈ ਅੱਜ ਦੇਖ ਲੈ ਤੂੰ ਵੀ ਖ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਸਾ ।

3. ਸੱਚਾ ਕਲਮਾ ਪੜ੍ਹਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ

ਸੱਚਾ ਕਲਮਾ ਪੜ੍ਹਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ।
ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਫੜਕੇ ਬੂਟਾ ਪੁਟ ਗੁਨਾਹ ਦਾ ।

ਰਾਂਝਿਆ ਜੋਗਣ ਬਣ ਤੇ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪਰ-
ਬਾਝ ਮਿਰੇ ਨਹੀਂ ਸਰਨਾ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ।

ਏਅਰ-ਕੰਡੀਸ਼ਨ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਮ ਘੁਟਦਾ ਏ,
ਮੈਂ ਆਦੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਠੰਢੜੀ ਛਾਂ ਦਾ ।

ਮਿਹਰ, ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾ ਮੁੱਲ ਮਿਲਦੇ ਨੇ,
ਏਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਿਉਪਾਰ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ।

ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਚੁੱਪ ਵੱਟ ਲਈ ਸੀ 'ਹਾਲਾ' ਤੂੰ,
ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਹੁਣ ਮਗਰੋਂ ਕੀਤੀ ਹਾਂ ਦਾ ।

4. ਜਿੱਥੇ ਲੱਭੀ ਛਾਂ, ਉੱਥੇ ਈ ਬਹਿ ਗਈ ਆਂ

ਜਿੱਥੇ ਲੱਭੀ ਛਾਂ, ਉੱਥੇ ਈ ਬਹਿ ਗਈ ਆਂ ।
'ਇਸ਼ਕ' ਹੁਰਾਂ ਦੇ ਔਖੇ ਪੈਂਡੇ ਪੈ ਗਈ ਆਂ ।

ਇਹ ਨਾ ਸਮਝ ਤਿਰਾ ਹੱਥ ਮੈਥੋਂ ਉੱਤੇ ਵੇ,
ਤੈਨੂੰ ਅਪਣਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਜੁਰਮ ਵੀ ਸਹਿ ਗਈ ਆਂ ।

ਉਹਨੂੰ ਸੰਗੀ ਸਮਝ ਸਾਮਾਨ ਚੁਕਾਇਆ ਸੀ,
ਉਹ ਨੱਸ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਖਲੀ-ਖਲੋਤੀ ਰਹਿ ਗਈ ਆਂ ।

ਉਹ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗਰ ਆਇਆ ਸੀ,
ਮੈਂ ਵੀ ਕੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਾਂਗਰ ਢਹਿ ਗਈ ਆਂ ।

'ਹਾਲਾ' ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਜ਼ਲ ਸਾਹਵੇਂ ਦਿਸਦੀ ਸੀ,
ਰਾਹਬਰ ਲੱਭਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦੇਖੋ ਰਹਿ ਗਈ ਆਂ ।

5. ਊਚ-ਨੀਚ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਏ ਜੇਕਰ, ਸਭ ਦਾ ਦੇਵਣ ਹਾਰ ਏ ਇੱਕੋ

ਊਚ-ਨੀਚ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਏ ਜੇਕਰ, ਸਭ ਦਾ ਦੇਵਣ ਹਾਰ ਏ ਇੱਕੋ ?
ਦਾਤਾ ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਏ ਇੱਕੋ ! ਉਹ ਸੱਚੀ ਸਰਕਾਰ ਏ ਇੱਕੋ ।

ਇੱਕ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਹਾਸਿਆਂ ਵਰਗੀ, ਇੱਕ ਨੂੰ ਹਾਵਾਂ ਵਰਗੀ ਲੱਗੇ,
ਦਿਲ ਦਾ ਮੌਸਮ ਅਪਣਾ-ਅਪਣਾ, ਘੁੰਗਰੂੰ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਏ ਇੱਕੋ ।

ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਾਂਘ ਨੇ ਮੈਥੋਂ, ਪਿਆਰ ਕਰਾਇਆ ਹਰ ਬੰਦੇ ਨੂੰ,
ਵੰਡ ਛੱਡਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਸੋਚੋ ਤਾਂ 'ਪਿਆਰ' ਏ ਇੱਕੋ ।

ਝੂਠ, ਫ਼ਰੇਬ, ਗ਼ਰੀਬੀ ਸਾਰੇ, ਲੁੱਟਣ-ਮਾਰਨ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਹਨ,
ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਨੇ, ਬਾਕੀ ਦਾ ਅਖ਼ਬਾਰ ਏ ਇੱਕੋ ।

ਮੈਂ ਕੋਈ ਭੇਸ ਵਟਾਇਆ ਕਿਉਂ ਨਾ ? ਝੂਠ 'ਤੇ ਪਰਦਾ ਪਾਇਆ ਕਿਉਂ ਨਾ ?
ਲੋਕੀਂ ਮੈਥੋਂ ਡਰਦੇ 'ਹਾਲਾ' ਮੇਰਾ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਏ ਇੱਕੋ ।

 

To veiw this site you must have Unicode fonts. Contact Us

punjabi-kavita.com